داره سال نو می شه.. بی حوصله م
دوباره شبِ سال گرفته دلم
نمی دونم این حس برای چیه
فقط می دونم مشکلم جدیه!
به سر و روی خونه دس می کشم
واسه حفظِ ظاهر نفس می کشم!!
همه چی سرِِ جاشه و عالیه
به جز جایی که تو دلم خالیه!
تا تحویلِِ سال مونده یه نصفه روز!
ولی هفت سین و نچیدم هنوز...!!
ا 
ا
ا
/\
__
می رود بوی زمستان کم کم از این کوچه ها
نقش بسته در افق لبخندِ شیرین بهار
فصل ها در گیر و دارند و کمی آشفته اند
انتظار...
این یکی می آید و آن یک بساطش روی دوش
حسرت خاکستریِ بدرقه
شوقِ استقبالِ فصلی بی قرار
حس تلفیقی عجیب
چون شکست و اقتدار ...!!
تو خاکِ خاطرات تو
پلاکم رو رها کردم ...
__
می خواهم آنقدر بتِکانَم این اتاق را
تا
کوچکترین خاطره ای
در حافظه ی دراز مدتش باقی نمانَد ...
.
.
و امسال بار دیگر در کنار آتش می ایستم
این آتش اصیلِ بی کینه..
این آتشِ نجیب و آرامِ آریایی....
نمی دانم آیا در آتش چهارشنبه ی آخرِ سال گذشته
از خاکستر غم هایم خوشبختی ساختم یا ... ؟
نمی دانم ...
اما با تمام این حرف ها
باز هم آرامم...
و باز هم می گویم
امسال سالِ خوبی می شود..
می دانم!!
ایمانِ بی عشق اسارت در دیگران است و عشقِ بی ایمان اسارت در خود.
ایمانِ بی عشق تعصبی کور است و عشقِ بی ایمان کوری متعصب!عشقِ بی ایمان تا هنگامی هست که معشوق نیست و چون هست شد نیست میگردد.این عشق با وصال پایان میگیرد و آن عشق با وصال آغاز ...
د.علی شریعتی
_
گمونم نمی تونی حتی خودت جای خالیتو تو دلم پُر کنی ...!
م.ب
___________
______
__
__
______
___________
برای تا ابد ماندن باید رفت
.
.
گاهی به قلبِ کسی!
گاهی از قلبِ کسی !!!
.......
..
دلت لرزید اما "بم" نبودیحمید عامری
__
ما به دنیا آمدیم
اما
دنیا به ما نیامد !!
الف.. ب.. جیم.. دال. سعی کردند ذهنشان را بر کتاب مقدس متمرکز کنند.. اما صدا تکرار کرد: الف.. ب.. جیم.. دال. سرانجام دست از دعا کشیدند و وقتی به اطراف نگریستند پسری را دیدند که مدام همین حروف را می خواند.
خاخام به پسرک گفت: چرا این کار را می کنی؟
پسرک گفت: چون من دعاهای مقدس را بلد نیستم. فکر کردم اگر حروف الفبا را بخوانم خدا خودش از این حروف استفاده می کند تا کلمات درست را بسازد !
خاخام گفت: به خاطر این درس متشکرم. و امیدوارم من هم بتوانم روزهای زندگی ام بر روی زمین را همین طور که تو حروف را به او دادی.. به خدا بدهم.
د شمن
استاد با مریدِ محبوبش ملاقاتی کرد و از او پرسید پیشرفتِ روحانی اش چطور است. مرید پاسخ داد که اکنون قادر است هر لحظه ی روزش را وقفِ خداوند کند.
استاد گفت: خوب.. پس تنها چیزی که مانده بخشیدنِ دشمنانت است.
مرید با شگفتی به استادش نگریست:
_ اما لازم نیست. من هیچ سوء نیتی به دشمنانم ندارم.
استاد پرسید: فکر می کنی خداوند به تو سوء نیت دارد؟
مرید پاسخ داد: البته که نه.
_ اما باز از او تقاضای بخشش می کنی.. مگر نه؟ با دشمنانت همین کار را بکن.. هرچند هیچ سوء نیتی به آن ها نداشته باشی. کسی که می بخشد.. قلبِ خود را می شوید و معطر می کند.
__
و باز هم..
مکتوب _ نوشته ی ارزشمند پائولو کوئلیو
نگاهش کردم... آنقدر نگاهش